متن شعر طنز لری "خر مش غلام"

یِه رو خرِ مَش غلام رَم کِرد

(یک روز خر مش غلام رم کرد)

پالونِ اناخدَه بارِ کم کِرد

(پالون انداخته و بارُ کم کرد)

اوسار اَ گردنش سَوا کرد

(افسار از گردنش جدا کرد)

بَن اَ سر و دسِ و پاش وا کرد

(بند از سر و دست و پاش وا کرد)

میخ طولَنِ کَن وَ شد فراری

(میخ طویله را کند و شد فراری)

بی یوغ و مهار و بار گاری

(بی یوغ و مهار و بار و گاری)

جُفدَه مِزد و سِری مِجُمُن

(جفتک می زد و سری می جُنبُند)

اُنچی سر راش بی مِرمُون

(هرچی سر راهش بود کنار می زد)

هرچی غلام وَرِ وَر کرد

(هر چه غلام داد و فریادکرد)

خر خَنِس و رَفد و عَرعَرکرد

(خر خندید و رفت و عرعر کرد)

فارغ اَ گوال و هور و شَرا

(فارغ ازخورجین و پیشانی بند و یراقش)

خر مُوُفت و مِرفَد رو وِ صحرا

(خر می گفت و می رفت رو به صحرا)

بُرِسَ کمرِم دِ زیر بارِت

(برید کمرم در زیر بارت)

خِمِّس کَپلم دِ زیر لارِت

(خم شد کپلم در زیر جثه ات)

کم والَه کن و بیا بیا کُو

(کم ناله و عجز و بیا بیا کن)

زخم سرِ شونِمِ نیا کو

(زخم سر شانه ام را نگاه کن)

یه اشکَم سیر جو نَخوردِم

(یک شکم سیر جو نخوردم)

یه سلطِ زُلالِ اَو نخوردِم

(یک سطل زلال آب نخوردم)

داغ ستَمِت دِ پُشدِ گُردَم

(نشانه ستم تو بر پشت شانه ام)

صُو تا وه ایواره بار بُردَم

(صبح تا به غروب بار برده ام)

سکُ مینِ دسِت مدام جاشَ

(سیخونک توی دستت مدام جاشه)

رُونم همه جاش آش و لاشه

(رانم همه جاش آش و لاشه)

چَن سالَ که نِی ده نال سُمِّم

(چندین ساله که پاهام سم ندیده)

شونِه نه زه ئی وِ یالُ و دُمِم

(شونه ای نزدی به یال و دمم)

یِه پخشَه پَروِ وِرَم نَسونی

(یک مگس کش برام نخریدی)

یِه خر مَیَزیَ اِزِم نَرونی

(یک خرمگسی ازم نروندی)

نه کهُ جه نه رونکی نه پالو

(نه زیور نه رو رانی و نه پالونی)

باید مِشوئی دِ گله گالو

(باید می شدی تُو گله گاوها)

دایم دَس و پام غرق لاسَه

(مدام دست و پایم توی فضله است)

بارِم مِثِ هیکلت قِناسَه

(بارم مثل هیکلت قناسه)

نِیدَم اَ تو هِوچ مهروُونی

(ندیدم از تو هیچ مهربونی)

منشور شی یی دِ بَد زوونی

(مشهور شده ای به بد زبونی)

دِشنام وُ جَفنگ وردِ زوُونت

(دشنام و جفنگ ورد زبانت)

نافات نَوات و نلق دُونت

(نفرین ها نقل و نبات دهانت)

کی گُفده مَ خر بَشِم تو آیِم

(کی گفته من خر باشم تو آدم)

مَ کَه بَخورِم تو مغزِ بایِم

(من کاه بخورم تو مغز بادام)

کی طَولنِ اَولش بِنا کرد

(کی طویله را اولش بنا کرد)

طاقش کِه زِنِس مَنِ هِنا کرد

(طاقش را که زد منو صدا کرد)

کی روزِ منِ چینی سیا کرد

(کی روز منو چنین سیاه کرد)

ئی نخشَنِ کی وِرَم پیا کرد

(این نقشه رو کی برام پیاده کرد)

نُفری مُکُنِم اَیَر بَمونی

(نفرین می کنم اگر بمونی)

مجبور بشی اوتول بَرونی

(مجبور بشی ماشین برونی)

دایم موتورش لَقَر بَشونه

(دائم موتورش لقد بندازه )

آهِ مِننِ ازِت بَسونه

(آه من رو ازت بگیره)

نُفرینِ خرِ غلام گُل کرد

(نفرین خر غلام اثر کرد)

بیچاره غلامِ دَس وِ رُل کِرد

(بیچاره غلام را دست به رُل کرد)

دیرو سرِ پیچ نا بلدکُش

(دیروز سر پیچ نابلدکُش)

بی ئی که یکی هَنا کُنه هُش

(بدون اینکه کسی داد بزنه هُش)

هی غَلطِس و رفد رو وِ درّه

(هی غلطید و رفت رو به درّه)

ماشین و غلام هُشگِ خَرّه

(ماشین و غلام سرتاپا خرّه)

آخر مَتَلِ خرِ فِراری

(آخر متل خر فراری)

واردِ صَحَوِش کَشِس وِ خواری

(همراه صاحبش افتاد به خواری)

امروز که تیشگ سر وِ کو زَد

(امروز که بزغاله سر به کوه زد)

اَفدَو لُو بونِ رو وِ رو زَد

(آفتاب به لب بام روبرو زد)

یِه لا لَشِ مش غلامِ بُردن

(از یکسو جسد مش غلام رو بردند)

یِه لا خرِ گرگ و دال خوردن

(از یکسو خر را گرگ و لاشخور خوردند)

/ 0 نظر / 590 بازدید